Gruby materiał wykonania kanistra nie przesądza o bezpieczeństwie jego użytkowania. Przy paliwach, rozpuszczalnikach, pestycydach i innych substancjach niebezpiecznych liczy się zgodność całego opakowania z wymaganiami transportowymi. Certyfikat UN potwierdza, że konkretny model przeszedł wymagane badania. Sprawdź, kiedy oznaczenie UN na kanistrze jest niezbędne i dlaczego.
Czym jest certyfikat UN?
Certyfikat UN to potoczne określenie dopuszczenia typu opakowania do przewozu towarów niebezpiecznych. Nie otrzymuje go sam materiał, lecz określony projekt: korpus, zamknięcie, uszczelka, masa i sposób produkcji. Pozytywne przejście badań sprawia, że kanister otrzymuje trwałe oznakowanie UN. Kod informuje m.in. o typie opakowania, grupie pakowania, maksymalnej gęstości cieczy, ciśnieniu próbnym, roku produkcji i państwie dopuszczenia produktu do użytku.
Jak przyznaje się certyfikat UN?
Producent zgłasza konkretny model kanistra do jednostki prowadzącej badania i certyfikację opakowań dla materiałów niebezpiecznych. W Polsce zajmuje się tym m.in. Dział Certyfikacji Wyrobów Papierowych i Opakowań COBRO, działający w strukturze Sieci Badawczej Łukasiewicz – Łódzkiego Instytutu Technologicznego. Próbki pobrane zgodnie z dokumentacją techniczną przechodzą badania wymagane dla danego typu opakowania. Obejmują one zwykle:
● próbę swobodnego spadku,
● próbę szczelności,
● próbę ciśnienia hydraulicznego,
● próbę piętrzenia,
● ocenę zgodności chemicznej tworzywa z zawartością.
Czego dotyczy oznakowanie UN?
Po zakończeniu badań z pozytywnym wynikiem jednostka certyfikująca zatwierdza typ konstrukcji i wydaje certyfikat uprawniający do stosowania oznakowania UN. Dopuszczenie dotyczy wyłącznie przebadanego wariantu kanistra. Zmiana surowca, masy opakowania, nakrętki lub uszczelnienia wymagać przeprowadzenia ponownej oceny. Dobry producent kanistrów plastikowych, dbający o zgodność działań z przepisami, zachowuje parametry zatwierdzonego wzoru w produkcji seryjnej.
Kiedy kanister UN jest niezbędny i do czego się nadaje?
Takie opakowanie wybiera się dla cieczy uznanej za towar niebezpieczny, czyli objętej przepisami ADR. Ta międzynarodowa konwencja normalizuje i ujednolica kwestię przewozu drogowego towarów niebezpiecznych. Jej założenia dotyczą wielu paliw, cieczy łatwopalnych, preparatów żrących, środków ochrony roślin i chemikaliów przemysłowych. O przystosowaniu kanistra do transportu cieczy niebezpiecznej decyduje numer UN substancji, grupa pakowania oraz właściwa instrukcja pakowania, a nie sam opis produktu. Litery X, Y i Z wskazują poziom dopuszczenia:
● X obejmuje grupy pakowania I, II i III,
● Y – II i III,
● Z tylko III.
Trzeba też sprawdzić dopuszczalną gęstość cieczy, ciśnienie par i odporność chemiczną.
Kiedy wystarczy kanister standardowy?
Dopuszczenie UN nie jest wymagane tylko dlatego, że produkt zalicza się do substancji chemicznych. Standardowy kanister wystarcza do przechowywania i transportu wody, płynów spożywczych, łagodnych detergentów, kosmetyków i mieszanin, które nie podlegają przepisom o przewozie towarów niebezpiecznych. Sprawdza się również w magazynowaniu wewnętrznym, jeżeli inne przepisy nie wymagają użycia opakowania UN.
Dobór kanistra należy zacząć od analizy karty charakterystyki. Następnie trzeba sprawdzić numer UN, grupę pakowania, instrukcję pakowania i pełny kod na kanistrze. Dopiero zgodność tych elementów potwierdza właściwy wybór.
